Każda poetka powinna mieć wypchaną sowę na biurku!

Najlepiej sowę w błękitnych pończoszkach w niebieskie paski. O taką:

Prezent od męża mego borowego

A czemu skaczą mi po głowie sowy i poetyckie refleksje? Bo przydarzyło mi się coś wspaniałego! Zostałam laureatką konkursu poetyckiego "Refleksy" organizowanego przez "Skolwin" w Szczecinie. Dostałam wyróżnienie, z którego się bardzo cieszę:)

A oto jak przebiegała impreza:

W oczekiwaniu na rozpoczęcie

Jury w składzie: Piotr Michałowski, Andrzej Skrendo, Marek Maj

ja...

... i jeszcze raz ja ;)

Część artystyczna: Konrad Pawicki z Teatru Współczesnego w Szczecinie 
oraz Przemysław Nowak

Laureaci

I jak się pewnie domyślacie: laureaci i jury;)

Wyróżniono wiersz, który zadedykowałam Robertowi Frostowi:

znajomku nocy

o zimnym nazwisku

twoje miasto

do mojego podobne

                o zmroku wszystko

                majaczy domem

                i obce się zarazem

                wydaje

noszę w butach

czas

a pod podeszwami

rozchlapują mi się

łby latarni

                nieodgadniona jest dla nas noc

                i my jesteśmy dla niej nieodgadnieni

A i jeszcze rzut oka na nagrody (a co, jak się chwalić to na całego):

Także pozostaje mi podsumować wpis jednym z moich ulubionych utworów... lirycznych;)